Chapter 2 : ภาระ+กิจ

posted on 21 Apr 2011 00:09 by punariya44 in LongJourney
              "คนเราทำอะไรต้องมีเป้าหมาย"      
               นี่เป็นคำสอนของผู้ใหญ่ที่กรอกหูมาตั้งแต่เด็กๆ
              
               แล้วเป้าหมายในการไปเที่ยวครั้งนี่ละ?      ไม่ต้องห่วง ผมคิดไว้แล้ว เยอะด้วย!
แต่ไอ้ที่สำคัญที่สุดหรือเป้าหมายหลักนั้นก็คือ หิ้ว Fender Japan สักตัวกลับเมืองไทย
               ผมเป็นคนชอบเล่นกีต้าร์ จำได้ว่าจับมันครั้งแรกตอน ม.3 หลักจากนั้นก็วาง
ไม่ค่อยจะลง มีห่างหายกันไปบ้างช่วงเตรียมสอบเข้ามหาลัย แต่พอเข้ามหาลัยก็กลับมาคบ
กันใหม่ ที่บ้านมีกีต้าร์อยู่แล้ว 1 ตัว เป็น Gibson SG ตัวเดียวกับในหนังเรื่อง School of Rock
              
               หลายคนถามผมถึงสาเหตุที่ต้องไปเลือกหา "เมียน้อย" ตัวใหม่ที่ญี่ปุ่น
               เพื่อน : เมิงก็มีแล้วตัวนึง จะซื้อทำไมอีกวะ?
               ผม : เมิงมีเมีย ยังมีกิ๊กได้ ทำไมกูมีกีต้าร์แล้วจะมีเพิ่มไม่ได้วะ?
              
               แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริงหรอก ฮ่าๆๆๆ .....ความจริงก็คือ กีต้าร์ตัวปัจจุบันของผม
เนี่ยเสียงมันดีมากเลยนะ แต่มันเหมาะกับเพลงร็อคซะส่วนใหญ่ จะให้ไปเล่นเพลงหวานๆ ช้าๆ
เสียงมันจะไม่ค่อยได้ บางงานที่ต้องไปเล่นเพลงช้า มันก็เลยจะกร่อยๆ ประจวบเหมาะกับที่
กำลังจะไปญี่ปุ่น ซึ่งจากการเช็คข้อมูลแล้ว Fender Japan รุ่นที่ราคาประมาณ 15,000-20,000
บาท คุณภาพถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
                ผมจึงแอบรีเควสพ่อซึ่งเป็นผู้จัดทัวร์ครั้งนี้ว่า "ก่อนกลับขอแวะโตเกียวหน่อยนะ
จะไปดูกีต้าร์" แน่นอนว่าผมใช้คำว่า "ดู" เพื่อที่จะตัดช่องทางการปฎิเสธของพ่อ เพราะ "ดู"
จะแปลว่าซื้อหรือไม่ซื้อก็ได้ พ่อก็ทำหน้างงๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะยังไงแม่ก็อยากไปช้อปปิ้ง
ที่โตเกียวนิดหน่อยก่อนกลับอยู่แล้ว
               
                ได้เป้าหมายสำหรับภารกิจส่วนตัวแล้ว ต่อไปก็เป็น "ภาระ+กิจ" ส่วนรวม!
                ถ้าการไปเที่ยวครั้งนี้มีสิ่งที่ผมตัดสินใจพลาดหลายอย่าง สิ่งหนึ่งที่ผมพลาดที่สุด
ก็คือการไปเที่ยวบอกคนอื่นว่า "จะไปญี่ปุ่นนะ จะเอาอะไรมั้ย?" ซึ่งคำพูดไม่กี่คำ ทำให้ผมได้ลิสต์
รายการของฝากมาพอสมควร...

1. Tokyo Banana : ขนมยอดฮิต ชนิดที่ว่าใครไปแล้วไม่ซื้อกลับมาฝาก แม่งโครตเชย! ฝากซื้อ
กันหลายคนมาก คือผมมีเพื่อนประมาณ 3 กลุ่ม แล้วทุกกลุ่มจะมีคนฝากซื้อไอ้ขนมบ้านี่ประมาณ
2 คน สรุปว่าผมต้องหิ้วเจ้า Tokyo Banana อย่างน้อย 6 กล่อง! แถมเพื่อนๆที่น่ารักยังอุตส่าห์
เป็นห่วงผม กลัวว่าจะต้องแบกของหนักตลอดทริป โดยบอกผมว่าที่สนามบินมีขาย ไว้ซื้อก่อน
กลับก็ได้ๆ ขอบคุณนะที่ช่วยเตือนว่าผมต้องเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้ซื้อเจ้ากล้วยหอมจอมซนพวกนี้
ก่อนกลับ! 
              Tokyo Banana มันอร่อยขนาดนั้นเลย? ผมเคยชิมดูแล้วก็เฉยๆนะ โอเคว่ามันอร่อย
แต่ก็ไม่ถึงขนาดที่ว่าขาดแล้วจะลงแดง (ความจริงพวกมันจะไม่ลงแดงหรอก ถ้าไม่รู้ว่าผมจะไป
ญี่ปุ่น) ตอนแรกผมก็ตั้งคำถามขึ้นมาว่า ถ้ามันอร่อยขนาดนั้นและคนชอบเยอะขนาดนี้ ทำไมไม่
เอามาขายในเมืองไทย? คนต่อคิวคงสูสีกับ Krispy Kreme แน่ๆ ถ้ายังไม่มีใครเป็นตัวแทน เดี้ยว
ไปญี่ปุ่นครั้งนี้ผมไปติดต่อนำเข้ามาขายเลยดีมั้ย? น่าจะรวยอยู่ แต่คิดไปคิดมา ที่ทุกคนเค้าฝาก
ซื้อกันจนเป็นที่นิยมก็เพราะว่า "มันไม่มีขายในเมืองไทย" ไม่ใช่หรอ? เออจริงหวะ ถ้ามีขายใน
เมืองไทย อีกสักพักคนอาจจะเบื่อก็ได้...

2. Kit Kat รสชาเขียว : โอเค อันนี้พอเข้าใจได้ ชาเขียวเป็นเอกลักษณ์ของญี่ปุ่น Kit Kat
รสชาเขียว ก็น่าจะเป็นขนมที่หาซื้อได้ยากนอกประเทศญี่ปุ่น ของฝากชิ้นนี้ผมพอรับได้ ผ่าน!
ตามร้านสะดวกซื้อในโตเกียวน่าจะมีๆ

3. Shiseido Anessa : Shiseido ผลิตในประเทศญี่ปุ่น เพราะฉะนั้นราคามันจึงน่าจะถูกกว่าใน
เมืองไทย แต่ประเด็นก็คือ ผมไม่รู้ว่าจะหาซื้อมันได้ที่ไหน! มีเสียงกระซิบมาจากคนฝากว่า
"หาได้ตามร้านขายยาทั่วไปแหละ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรนะๆ" ประโยคหลังช่วยให้ผมเบาใจได้เยอะ
ไว้ค่อยเดินดูตามร้านขายยาในโตเกียว 

4. Anpan Man : Anpan Man คือตัวการ์ตูนหัวกลมๆ ตากลมๆ แก้มกลมๆ มือก็กลมๆ ตัวสีน้ำตาล
คล้ายขนมปัง นี่คือคำจำกัดความที่ดีที่สุดแล้วสำหรับผม ซึ่งไม่เคยดูการ์ตูนเรื่องนี้ คนฝาก
บอกว่าเอาอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับตัวนี้ งั้นก็คงไม่ค่อยยากเท่าไหร่ เพราะเจ้าตัวนี้ดังพอสมควร ยังไง
ร้านขายของเล่นในโตเกียวก็มีอยู่แล้ว

5. ฟิลม์โพรารอยด์ : ฟิลม์โพรารอยด์ของ fuji คือของฝากรายการสุดท้ายจากเพื่อนๆผู้แสน
น่ารักของผม ซึ่งคนฝากคนเดียวกับรายการก่อนหน้า ไอ้นี่ได้คืบจะเอาศอก! แต่อันนี้ดีหน่อย
ที่เค้าบอกมาว่าให้เช็คราคาให้หน่อย ถ้าถูกก็ค่อยซื้อ สรุปว่ายังไม่แน่ อาจจะไม่ต้องซื้อก็ได้
ฟิลม์ผมไม่ค่อยห่วง เพราะสามารถหาได้ตามร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าใหญ่ๆซึ่งจะมีขายกล้องอยู่ด้วย
และโตเกียวก็มีร้านแบบนี่อยู่เกลื่อนเต็มไปหมด
              
                สรุปว่าผมฝากความคาดหวังทั้งของตนเองและของคนอื่นไว้ที่โตเกียวทั้งหมด! ถ้าโตเกียว
รู้มันคงสะดุ้งเล็กๆ พร้อมกับเช็คสินค้าในเมืองดู ว่าจะมีครบตามความต้องการของผมหรือไม่ กีต้าร์น่ะ
ไม่ต้องห่วงเพราะผมหาข้อมูลแหล่งขายเครื่องดนตรีในโตเกียวเอาไว้แล้ว ยังไงก็คงไม่น่าจะพลาด
ส่วนไอ้ที่เหลือ...คงต้องปล่อยไปตามบุญตามกรรม
               
                เอ่อ...ผมไม่ได้ลำเอียงนะ.....

Comment

Comment:

Tweet

คิทเเคทชาเขียวอร่อย O,O

#5 By จิงกาเบว โด่ on 2011-11-23 00:03

กูชอบคิทแคทชาเขียวม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ปล.กล้วยหอมจอมซนไม่อร่อย

#4 By Chiefalo (125.24.209.219) on 2011-11-22 21:49

แต่เมิงก้อโกหกกุอยู่ดี ว่าเมิงเล่นกีตาร์เปนตั้งแต่ เกิด เลวว!

#3 By chow (182.52.34.186) on 2011-04-21 21:58

รุึกว่าเมิงน่ารักขึ้นเยอะเลย แหะๆsad smile

#2 By chow (182.52.34.186) on 2011-04-21 19:58